Kościół św. Idziego we Wrocławiu - Dolnośląskie

Św. Idziego przy placu Katedralnym 17a to najstarsza zachowana świątynia Wrocławia — romańska budowla z pierwszej połowy XIII wieku, wzniesiona na Ostrowie Tumskim i zaliczana do najstarszych ceglanych obiektów miasta. Kwadratowe prezbiterium, zamknięte od wschodu trójboczną absydą, nakrywa sklepienie krzyżowo-żebrowe wsparte na narożnych służkach o rzeźbionych głowicach; nad prostokątną nawą rozpięto sklepienie kolebkowe. Od południa przetrwał kamienny uskokowy portal romański o półkolistym tympanonie, a całą bryłę obiega ceglany fryz arkadowy. Z Domem Kapituły łączy ją od wschodu zadaszony ceglany łęk, zwany Bramą Kluskową. We wnętrzu zachowały się gotyckie nagrobki inskrypcyjne z lat 1462–1498 oraz dwa barokowe epitafia heraldyczno-inskrypcyjne. Obiekt figuruje w rejestrze zabytków i służy parafii katedralnej św. Jana Chrzciciela.