Wszystkich Świętych w Kuchary Kościelne - Wielkopolskie

Zrębowa budowla z 1795 roku, wpisana do rejestru zabytków, jest w Kucharach Kościelnych świątynią parafialną Wszystkich Świętych i przykładem wielkopolskiego drewnianego budownictwa wiejskiego. Wnętrze ma układ salowy: prezbiterium nie zostało wyodrębnione z nawy i zamyka je ściana o dwóch bokach, a kruchtę oraz zakrystię dostawiono z boku. Dach jednokalenicowy kryje gont, a nad nim wznosi się sześcioboczna wieżyczka na sygnaturkę, zwieńczona baniastym hełmem z latarnią. Strop wsparto na słupach; na chórze stoi prospekt organowy, a sam instrument wykonano w latach 90. XX wieku. Wewnątrz biegnie fryz z postaciami świętych i scenami biblijnymi. Trzy barokowe ołtarze, datowane na około 1700 rok, przeniesiono z poprzedniej świątyni. W nastawie głównej ustawiono figurę Ukrzyżowanego, ponad nią Matkę Bożą z Dzieciątkiem, wyżej gołębicę Ducha Świętego, a w zwieńczeniu postać Boga Ojca z rozłożonymi dłońmi. Ołtarzowi przy ambonie patronuje Matka Boża Bolesna stojąca pod Krzyżem, której towarzyszy medalion ze św. Anną; w trzecim, od strony babińca, św. Walenty uzdrawia chorego na epilepsję, a nad tą sceną umieszczono medalion św. Rocha. Ambonę wykonano pod koniec XVIII wieku. Z przełomu XVII i XVIII stulecia pochodzi też ludowa figura Chrystusa Frasobliwego, a najstarsza jest kamienna chrzcielnica, wiązana jeszcze z pierwszym kościołem parafii. Obok stoi dzwonnica z przełomu XVIII i XIX wieku, zadrzewiony teren przykościelny zamyka zaś murowano-metalowe ogrodzenie z bramą. Bryłę można oglądać z zewnątrz bez umawiania się na zwiedzanie. Wspólnota, należąca do diecezji włocławskiej, prowadzi ponadto własny cmentarz grzebalny.