pw. św. Mikołaja w Łubowie - Wielkopolskie

Dębowe ściany o konstrukcji zrębowej postawiono w Łubowie w 1660 roku, tuż po tym, jak poprzednia budowla spłonęła podczas potopu szwedzkiego. Konsekrował ją Stanisław Dzianott, kanonik gnieźnieński i przełożony zakonu maltańskiego — pamiątką po nim jest krzyż maltański wieńczący wieżę o konstrukcji słupowo-ramowej, dostawioną w 1750. Trzydzieści lat wcześniej Lutomscy, ówcześni właściciele wsi, ufundowali boczną kaplicę Matki Bożej Pocieszenia. Orientowane, jednonawowe wnętrze zdobi siedemnastowieczny ołtarz główny z Madonną z Dzieciątkiem, a na belce tęczowej ustawiono figury Chrystusa, św. Jana Chrzciciela oraz Matki Bożej Bolesnej. Gruntowną odnowę przeprowadzono w ostatniej dekadzie XX wieku, wcześniejsze prace przypadły na lata 1956–1957 i 1975. Wokół rozciąga się dawny cmentarz, gdzie żeliwny krzyż znaczy grób miejscowego proboszcza Jana Nepomucena Krawczyńskiego, zmarłego w 1896 roku. Wierni z Łubowa gromadzą się także w drugiej, filialnej świątyni o wezwaniu maryjnym; odpust przypada 6 grudnia.