Parafia pw. św. Rocha (Poznań) - Wielkopolskie

Rangę sanktuarium bł. siostry Sancji Szymkowiak świątynia św. Rocha w Poznaniu nosi od 2003 roku, a od 2017 jest jednym z miejskich kościołów stacyjnych Wielkiego Postu. Murowany gmach według projektu Franciszka Morawskiego stanął na prawym brzegu Warty, przy ulicy noszącej — podobnie jak sąsiedni most — imię patrona tego miejsca. Korpus tworzy nawa główna z przylegającą do niej od północy nawą o wyraźnie mniejszej wysokości, a wieża, kwadratowa u podstawy, wyżej przechodzi w ośmiobok. Ołtarz główny z 1950 roku i dwa boczne, powstałe kilka lat później, wyszły spod dłuta snycerza Stefana Petlińskiego; centralne miejsce zajmuje w nim figura św. Rocha, sprowadzona po wojnie z Bawarii. Organy zbudowała około 1900 roku świdnicka firma Schlag und Söhne — do Poznania trafiły z poewangelickiego kościoła w Osiecznej, a gruntowny remont przeszły w 1994. Witraże powstały w latach 1961–1963: zaprojektował je Janusz Bersz, wykonawcą był Zygmunt Kośmicki. Na przedłużeniu bocznej nawy urządzono kaplicę Miłosierdzia Bożego. Od zachodu sąsiaduje z budowlą niewielki cmentarz, gdzie tablica znaczy miejsce spoczynku siostry Sancji sprzed beatyfikacji w 2002 roku. W dni powszednie okazja do sakramentu pokuty przypada przy porannych Mszach.