Kościół pw. Świętego Bartłomieja Apostoła w Szembruku - Kujawsko-Pomorskie

Chorągiewka na hełmie wieży kościoła św. Bartłomieja w Szembruku nosi datę 1741, choć drewnianą świątynię postawiono ćwierć wieku wcześniej, w latach 1715–1716. Ściany nawy i prezbiterium wzniesiono w konstrukcji zrębowej, a trzykondygnacyjną wieżę od frontu — w słupowo-ramowej; wieńczy ją stożkowy, blaszany dach z latarnią. Węższe od nawy prezbiterium zamknięto trójbocznie, a przylegają do niego zakrystia i składzik. Wnętrze przykrywają pozorne sklepienia kolebkowe z barokową polichromią z pierwszej połowy XVIII wieku. Na tle błękitnego, gwiaździstego nieba w prezbiterium ukazano Niepokalaną wraz z czterema ewangelistami, w nawie zaś patrona, anioła i czterech innych świętych. Z tego samego czasu pochodzą barokowe ołtarze — główny i dwa boczne. Belkę tęczową zdobi barokowa Grupa Ukrzyżowania. Z wyposażenia najstarsze są granitowa kropielnica ze średniowiecza i późnorenesansowa ambona z pierwszej połowy XVII wieku. Na chórze, wspartym na dwóch słupach i dziesięciu kolumnach, stoją neoklasycystyczne organy, przebudowane w 1948 roku przez Eugeniusza Grudzińskiego. Parafia ma też dzwon z 1711 roku z gdańskiej odlewni, a odpust obchodzi w niedzielę najbliższą 24 sierpnia.