Kościół pw. Świętego Jakuba Apostoła w Wielkim Lubieniu - Kujawsko-Pomorskie

Niewielka tabliczka we wnętrzu kościoła św. Jakuba Apostoła w Wielkim Lubieniu upamiętnia powódź z 1855 roku, gdy wody Wisły wdarły się do świątyni na wysokość trzech metrów. Budynek jest ceglany i otynkowany, jednonawowy, orientowany i nie ma wieży; wyróżnia się wyodrębnionym prezbiterium, szkarpami i ostrołukowymi oknami, a w szczycie spod tynku przebija konstrukcja muru pruskiego. Kruchtę dobudowano później. Barokowy wystrój z XVII i XVIII wieku częściowo przywieziono z katedry w Pelplinie — stamtąd trafiły siedemnastowieczny ołtarz główny, który ocalał podczas wylewu, oraz XVII-wieczny obraz Komunii św. Stanisława Kostki. Chór muzyczny dodano w XIX stuleciu, witraże wstawiono po wojnie. W dzwonnicy obok zawieszono dzwony ze zniszczonej w 1945 roku ewangelickiej świątyni w Dragaczu. Przy świątyni jest grób nieznanych polskich żołnierzy poległych we wrześniu 1939 roku, a we wnętrzu tablica ku czci Polaków z Wołynia, ofiar lat 1939–1945. Odpust przypada w niedzielę po wspomnieniu patrona. Budowlę wpisano do rejestru zabytków 1 października 2001 roku (nr A/39).