Kościół pw. Świętego Jana Chrzciciela (Włocławek) - Kujawsko-Pomorskie

Nad samą Wisłą, przy Starym Rynku, stoi dawna fara miejska Włocławka — późnogotycka świątynia św. Jana Chrzciciela, konsekrowana w 1538 roku. Ma jedną nawę i dwuprzęsłowe prezbiterium, zamknięte półkolistą apsydą węższą i niższą od reszty; oba wnętrza rozdziela ostrołuczny łuk tęczowy. Od zachodu wyrasta przysadzista, trzykondygnacyjna wieża pod barokowym hełmem z latarnią. Wyposażenie utrzymano w duchu późnego baroku i rokoka: ołtarz główny powstał w pierwszej połowie XVIII wieku, dwa boczne w trzeciej ćwierci tego stulecia, a chrzcielnica pochodzi z XVII stulecia. Korpus flankują dwie kaplice — północna, dziś Pięciu Ran Chrystusa i św. Zyty, oraz południowa, obecnie Matki Boskiej Szkaplerznej, z obrazem Anioła Stróża z 1635 roku. Rzeka przez stulecia wdzierała się do fary; dwie powodzie upamiętniają daty wyryte w cegłach muru, a zalewy ustały dopiero po urządzeniu bulwarów w XIX wieku. Mieszkańcy ufundowali tu w 1921 roku wotum za ocalenie kraju w wojnie z bolszewikami — wizerunek Matki Boskiej Częstochowskiej w srebrnej sukience.