Kościół pw. Świętego Marcina w Gostycynie - Kujawsko-Pomorskie

Prezbiterium i neobarokową wieżę dołożyli do gostycyńskiej świątyni w 1910 roku architekci Behrendt i Fast; wtedy też nad wejściem zawisła eklektyczna płaskorzeźba. Starszy korpus, późnobarokowy, wzniesiono w 1819 roku, a jego pastelową elewację rozczłonkowano pilastrami. Wnętrze zamyka płaski strop. Ołtarz główny, łączący barok z klasycyzmem, jest rówieśnikiem murów i mieści osiemnastowieczny obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem oraz rzeźby apostołów Piotra i Pawła. Ołtarze boczne, późnobarokowe, wykonano stulecie wcześniej, prawdopodobnie w Koronowie. Najstarszym zabytkiem pozostaje późnogotycki krucyfiks z XVI wieku, dzieło nieznanego rzeźbiarza. W części wieżowej powieszono dwa płótna z drugiej połowy XVIII stulecia: jedno przedstawia patrona, Marcina z Tours, drugie świętą Annę uczącą Marię. Z tego samego czasu pochodzą rokokowe płaskorzeźby — jedna ze sceną podziału płaszcza, druga ze śmiercią świętego Józefa. Do młodszego wyposażenia należą klasycystyczna chrzcielnica z pierwszej ćwierci XIX wieku, ludowa figura Chrystusa Zmartwychwstałego z 1864 roku i relikwiarz wykonany w 1890. Odpusty przypadają 11 listopada i 4 września.