Kościół pw. św. Barbary i św. Maurycego – Wojskowa, Inowrocław - Kujawsko-Pomorskie

Kopuła nad skrzyżowaniem naw, zwieńczona latarnią, do złudzenia przypomina żołnierski hełm — to najbardziej rozpoznawalny element inowrocławskiej świątyni garnizonowej przy Alei Kopernika. Budowla jest nieorientowana i założona centralnie, na planie krzyża greckiego, z eliptyczną rotundą pośrodku. Pomiędzy ramionami krzyża wstawiono cztery zaokrąglone kapliczki, z których jedna pełni funkcję zakrystii. W kopule rozmieszczono owalne okna o neobarokowym rysunku; pierwotne pokrycie z płytek eternitowych oraz cynkową blachę wieżyczki zastąpiła z czasem miedź. Formę podpowiedział projektantowi, poznańskiemu architektowi Marianowi Andrzejewskiemu, warszawski zbór ewangelicko-augsburski Szymona Bogumiła Zuga z lat 1777–1781; mury postawił inowrocławski budowniczy Franciszek Dźwikowski. Wyposażenie utrzymano w duchu baroku: ołtarz główny mieści wizerunek Matki Bożej Berdyczowskiej pędzla Kazimierza Pochwalskiego, a ambona z 1933 roku ma kształt łodzi z wiosłującym świętym Piotrem. Organy zbudowała w 1917 roku świdnicka firma Schlag & Söhne. Duszpasterstwo prowadzone jest tu dla żołnierzy garnizonu, zgodnie z wezwaniem: Barbara i Maurycy od stuleci uchodzą za orędowników wojska.