Kościół pw. św. Mikołaja – Fara, Inowrocław - Kujawsko-Pomorskie

W ołtarzu Krzyża Świętego stoi figura Ukrzyżowanego z XIV wieku — najstarszy i najbardziej osobliwy zabytek wnętrza inowrocławskiej fary przy ulicy księdza Bogdana Gordona. Renesansowy ołtarz świętego Antoniego oraz ołtarz Matki Boskiej Różańcowej trafiły tu z klasztoru franciszkanów. W marmurowej mensie ołtarza głównego złożono relikwie świętego Wojciecha; uwagę zwracają również rokokowa chrzcielnica i drewniana ambona. Bryła nie ma dziś jednolitych cech stylowych. Pierwotnie gotycka, trzynawowa i halowa, z osobnymi dachami nad każdą z naw, dostała pod koniec XIX wieku neogotyckie szczyty. Dwudziestolecie międzywojenne przyniosło nowe sklepienia: nawę główną nakryto wówczas neobarokowym, prezbiterium zaś pseudogotyckim. Z renesansowych zwieńczeń z końca XVI wieku ostało się jedno, nad zakrystią. Instrument firmy Sauer/Walcker, przywieziony w 1949 roku z Bierutowa i zmontowany rok później, liczy dziś 37 głosów; z poprzednich organów Wilhelma Sauera z 1886 roku przetrwała jedna piszczałka, resztę zniszczył skład soli urządzony we wnętrzu podczas okupacji.